Een ander gerecht


In 2007 sprak het internationaal gerechtshof recht over de aanklacht van de Bosniërs betreffende genocide uitgevoerd door de Serven. Het bleek een soort salomonsoordeel te zijn. Hier een gerecht uit de Filipijnse keuken.

Ooit woonden een rijke en een arme man naast elkaar. De rijke man at de meest dure gerechten met de meest verfijnde geuren en bij de arme man was het armoe troef. Ondanks dat schikte de armoedige man zich in zijn lot en klaagde nooit. Omdat hij gezond was en een simpel dak had was hij tevreden en als hij zijn karige maaltijd tot zich nam dan rook hij de verfijnde geuren van zijn buurman en gebruikte zijn fantasie zodat het leek of ook hij ook duur kon eten. Omdat de arme man vriendelijk was van aard prees hij dan ook zijn rijke buurman omdat zijn geuren het eten meer smakelijk maakte. Die eerlijkheid kwam hem echter duur te staan daar de rijke man in boosheid ontstook toen hij hoorde hoe zijn arme buurman gebruik maakte van zijn verfijnde geuren. Mijn buurman maakt misbruik van mijn geuren zei hij en om nou ervoor te zorgen dat zijn geuren de buurman niet zou bereiken was zoveel geld nodig, de wereld was veel te goed voor die arme buurman die misbruik maakte van zijn geuren. Om de arme buurman te verbieden gebruik te maken van zijn verfijnde aroma’s ging de rijke stinkerd geld vragen om zodoende genoegdoening te krijgen. De arme buurman zei dat hij de geuren gebruikte bij zijn eten maar hij kreeg het ongevraagd en weigerde te betalen.
Om zijn recht te krijgen sleurde de rijke stinkerd zijn buurman voor de rechter om genoegdoening te krijgen. De rechter keek eerst somber voor zich uit daar hij nog nooit zo’n absurde zaak voor de kiezen kreeg maar al snel zei hij dat hij de oplossing wel wist en riep de strijdende partijen tot zich. De rechter zei dat de rijke stinkerd wel degelijk gelijk had daar de arme man zijn voordeel deed met de geuren van zijn buurman. Anderzijds waren de geuren niet gevraagd en was geur toch echt iets anders dan voedsel. Daarom veroordeelde de rechter de arme man tot het betalen voor de geuren maar omdat geuren geen voedsel kan zijn werd de prijs vastgesteld niet in geld maar in het geluid van geld, een waar salomonsoordeel.

Advertenties

Eén reactie to “Een ander gerecht”

  1. Simone Wijnschenk Says:

    Prachtig verhaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: